Mijn ik is gevormd door veel dingen zoals dat bij iedereen is! Maar één ding waar ik nog steeds veel aan denk is dat ik uit een beroeps richting kom. Een richting waar ik verplicht was om in te stappen door de beslissingen van ‘De grote mensen’ toen ik als kind de lagere school verliet. Dit heeft zowel heel wat negatieve en positieve ervaringen gezorgd.
Diep van binnen was ik natuurlijk niet blij met de keuze dat de anderen voor mij had gemaakt. De eerste stappen naar het secundair waren voor mij een dikke tegenvaller en plots ging ik niet meer graag naar school. Alles wat ik daar deed vond ik nutteloos zoals breien,naaien, stikken, kruisjessteek, koken, de strijk doen van de juf of het in elkaar timmeren van windgongen en vele andere voor mij dwaze vernederende dingen. Als ik als 12 jarige dan nog moest aanhoren dat ik te dom was om te leren en dus maar met mijn handen moest werken, blijft deze zin nu nog steeds weergalmen in mijn achterhoofd en doet het mijn maag nog keren telkens ik deze woorden uitspreek.
Zelf was ik een zeer braaf en rustig kind die nooit problemen veroorzaakte of een grote mond opzetten tegen leerkrachten en mede leerlingen zoals velen van mijn klasgenootjes wel deden. Veel vrienden had ik daar niet omdat ze zo anders waren dan mij, ze dronken en rookten, waren grof en onbeleefd of kwamen soms helemaal niet naar school en dit al op zo een jonge leeftijd. Ook de leerkrachten waren vaak zeer grof tegen leerlingen of hadden geen oog voor leerlingen uit het beroepsonderwijs. Dit alles viel me zwaar en vaak kwam ik met tranen naar huis. Ik deed wel mijn best op school en behaalde hierdoor meer dan voldoende punten en liet ik de indruk na dat ik wou werken en hen het gevoel wou geven dat ik echt mijn best wou doen en zelf veel meer kon dan wat we deden. Het leek wel een constante vernedering en het ergste vond ik dat we dom werden gehouden.
Mijn eerste twee secundaire jaren in de beroepsrichting Mode/voeding/verzorging waren dus geen leuke ervaring, maar toen kwam er verandering.
Na twee jaar moest ik kiezen tussen de 3 mogelijke richtingen die je op die school kon volgen maar door de steun van mijn ouders bezochten we mogelijk nieuwe scholen die een artistieke beroepsrichtingen te bieden hadden. Het geluk lachtte me toe. Ik werd met open armen ontvangen in het Technisch Berkenboom Instituut te Sint-Niklaas waar ik de opleiding publiciteit en illustratie ging volgen. Dit hield in dat ik de tofste leerkrachten had, ideale opdrachten kreeg zoals zeefdruk, fotografie, huisstijlen en logo’s maken, maar ook nog schilderen en waarnemingstekenen kreeg en leerde werken met bepaalde Adobe programma’s. Hier voelde ik mij echt goed en kwam ik met mensen in contact die het zelfde doel en interesses hadden. Toch bleef ik met het gevoel dat ik dom was want qua theorie stelde dit niks voor.
De leerkracht die de woorden: ‘Je bent te dom, je moet maar met je handen werken’ heeft gezegd.
En nu terroriseerd ze mijn jongere broer die nu ook les krijgt van haar!
